Reena Prasad | Chipmunk in Thiruvananthapuram

Chipmunk’s latest edition is a beautiful collection. Many thanks to Gopikrishnan Kottoor Sir for publishing my poem over there

Night Train Over Nila

The girl in the train at 4 am moves quietly
She opens the heavy door
Her hands grasp the steel handles on either side
Her hair is a wild creature
clamoring for escape
The playful wind makes her mid-thigh dress a balloon, rushing out when she pats it down
Standing in the rumbling doorway, she is light as a fleeting thought or a frail memory holding on to life
Her wrists clasped over steel, its blue veins rising

Over the Nila, there is a blue language spoken by earth
heard only when one is ready to abandon words
The hooting train is a blurry sadness over its waters
The night is speaking
The girl is still; listening intently
It tells her that the day can never be as beautiful as night
It promises to be always hers to summon at will

Years later, she will be glad
she held on fast
and listened only to earthspeak

(c) Reena R

Reena R. lives in Sharjah, United Arab Emirates . She is the recipient of the Reuel Prize for Poetry 2018. She has co- edited two anthologies and is a practicing poet.

Malayalam Translations#2 : Vaikol

Very happy to share my poem Vaikol’s translation into Malayalam by Kc Muraleedharan Sir 🙏🏽


ഞാൻ നിന്നെ തൊഴുത്തിൽ പരതി നടക്കുമ്പോൾ
നീ വൈക്കോൽ കന്നുകളുടെ ഇടയിലൊളിച്ചിരുന്നു
സൂര്യമധുരവും വേനൽമണവുമണിഞ്ഞ് .
പൈക്കുട്ടി അതിന്റെ പാൽമൃദു വാകൊണ്ട് എന്റെ നീളൻ കുപ്പായം
തിന്നാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ ,
അമ്മപ്പശു നീണ്ട നാവു നീട്ടി കലമ്പുന്ന തൊട്ടിയിൽ നിന്നും അർദ്ധദ്രവമായ കാടി കിർർർ ശബ്ദത്തോടെ അകത്താക്കി
തെച്ചിപ്പൂങ്കുലകൾ പൂമ്പാറ്റക്കാറ്റിൽ തലയാട്ടി
പക്ഷെ നീ ആ പൂഞ്ചുവപ്പിനടിയിലുണ്ടായിരുന്നില്ല
ആ ചക്കമരത്തിന് എന്നേയും നിന്നേയും ഒളിപ്പിക്കാമായിരുന്നു പക്ഷെ ഉറുമ്പുകൾ സങ്കടത്തോടെ ഒരു ചത്ത ജീവിയെ ആ തവിട്ടു പാതയിലൂടെ താഴേക്ക് വലിച്ചു കൊണ്ടു പോയിരുന്നു, മൗനം ജാഗ്രതയോടെ സാന്നിദ്ധ്യമായി.
ചിത്രകാരൻ ബ്രഷ് ചലിപ്പിച്ചപോൽ മുതുകിലൂടെ താഴോട്ടോടുന്ന വർണ്ണ വരകളുള്ള അണ്ണാറക്കൊട്ടൻ പലതവണ താക്കീതായി ചിലച്ചു.
ശത്രു അടുത്തായിരുന്നു, തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തത്ര അടുത്ത്
വൈക്കോൽ കന്നുകൾ ഒന്നൊന്നായി പതുക്കെ മറിഞ്ഞു വീണു
നീയപ്പോഴും വേനൽക്കാറ്റിന്റെ താരാട്ടുപാട്ടിൽ നിന്റെ കച്ചിതോണിയിലുറങ്ങി
ഞാൻ വറ്റിയ കുളത്തിന്റെ അടി പറ്റെ ചികഞ്ഞു,
ഒരു പന്നൽ ബൊക്കെ നിന്നെ അതിശയിപ്പിക്കാനായി അവിടെ ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരുന്നു
ഞാനതു തീർത്തപ്പോഴേക്കും നീ ജയിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു
അവർ നിന്നെ കണ്ടെത്തിയപ്പോഴേക്കും നീ ഒരുഷ്ണകാലമദ്ധ്യാഹ്‌ന സ്വപ്നത്തിന്റെ കവാടം കടന്നിരുന്നു
ആ സുവർണ്ണ വാതിലിന്റെ താക്കോൽ പന്നൽക്കൂട്ടം മുറുകെപ്പിടിച്ച എന്റെ കൈകൾക്ക് കണ്ടെത്താനായതേയില്ല

Vaikol( straw) by Reena R

You hid between the bales
sun-sweetened, smelling of summer
while I was searching the erithil( cow shed)
The new calf with its milk-soft mouth tried to eat my frock,
its mother’s long tongue rasped her semisolid lunch from a clangy trough
Huge bunches of ixora nodded in the butterfly breeze
but you were not under the red blooms
The jackfruit trunk could have hidden the two of us but sad ants were dragging a corpse
down that uneven brown road and a silence stood to attention
A squirrel with brush strokes running down its back chirped several warnings.
The enemy was near, so near that it was lost on me
The bales toppled gently, one after the other
while lulled by the venal kaattu, you slept in your vaikol boat
I combed the dried pond bed,
a fern leaf spray taking shape to surprise you
By the time I gave up, you had won
When they found you, you had
passed through the door in a midsummer noon dream
The golden door to which my posy-clutching hands found no key

*Venal kaattu : summer breeze
(Vaikol was published in Fasihi magazine)

Malayalam Translations of My Poems -1

1. Looking at Loss

A poem I wrote in 2019 after the demise of my Dad translated by KC Muraleedharan

പോയ്പ്പോയതിനെ നോക്കുമ്പോൾ

അങ്ങിങ്ങ് കുറച്ച് മുടി, എല്ലാം നരച്ചത്.
തിളങ്ങുന്ന കഷണ്ടി
വിടർന്ന പുഞ്ചിരി
അവസാനമില്ലാത്ത നടത്തങ്ങൾ
പക്ഷെ വായുപ്രവാഹം നിലച്ചു
ഞാൻ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു നിന്നു
എന്റെ കാലിടറിപ്പോയി
പക്ഷെ താങ്ങാനിനി അവരില്ലല്ലോ

Looking at Loss

Sparse white hair
Shining pate
A grin
with gaps
Endless walks
But the wind stilled
Stunned, I stumbled
but he will not hold me again

Taking Over

Thank you Mitali Chakravarty and Borderless Journal. Glad to be a part of the July issue


By Reena R

Taking Over

She lay still on the kitchen floor.
He came to see why dinner wasn't announced.

The girl twirled in a new dress in her room; the door locked from inside. 
The boy, intent on his laptop, won game after game.

Nothing moved for a while,
no one too.

It made little difference to them
and none perhaps to her.

Inconvenient as death is, yet it is a full stop.
An illness kills time, money and patience,
especially when there is no love.

The kitchen was washed,
Prayers chanted,
a homely enough photograph found, garlanded.

The next week, a maid cooked their favourite biriyani,
 stepping over the memory of the fallen body.

Reena R. lives in Sharjah, United Arab Emirates. She has co-edited two anthologies and is a practicing poet.



View original post 1 more word

Supreme Violations | Countercurrents

Thanks to Countercurrents for this space!

Because they couldn’t kill me before I was born they try to throw me off every cliff, into flames and push me into deranged arms Blame me for straying too near the edge Praise me to high heavens when I am defeated/broken/ dead Decorate my rotting corpse with candlelight vigils Call me their favourite warrior names for losing the fight[Read More…]

Source: Supreme Violations | Countercurrents